
Πώς να περιγράψει κανείς τα αισθήματα που τον πλημμυρίζουν όταν ένας μεγάλος αγώνας φτάνει σε ένα τέλος βγαλμένο από τα όνειρά του;
Το μεγάλο προσωπικό μου στοίχημα, καθώς και πολλών άλλων κερδίθηκε με τρόπο εκκωφαντικό!
Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι πρωθυπουργός της Ελλάδας!
Ήταν ένας θρίαμβος! Η Ν.Δ. σε ποσοστό χαμηλότερο του 1981. Το ΠΑΣΟΚ πρώτο με διαφορά 10,5% (όταν στην ιστορική στιγμή του '81 η διαφορά ήταν 12,2%)
Ήταν ένα λαϊκό ξέσπασμα, για την Ελλάδα που ονειρευόμαστε!
Ήταν μια τεράστια δικαίωση για τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος τα τελευταία χρόνια είχε δεχθεί πόλεμο από πολλούς εντός κι εκτός ΠΑΣΟΚ, από συμφέροντα που δεν έβλεπαν με καλό μάτι την ιδέα να γίνει πρωθυπουργός και να αλλάξει την Ελλάδα.
Ήταν μια τεράστια δικαίωση και για μένα προσωπικά που από τότε που άρχισα να ακούω τον τότε νέο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να μιλάει, απλά...μαγεύτηκα!
Αυτός ο άνθρωπος μιλούσε σαν να διάβαζε το μυαλό μου.
Ότι ονειρευόμουν για το μέλλον της πατρίδας ήταν και δικό του όραμα.
Γι' αυτό στις (πολύ) δύσκολες στιγμές τον στήριξα με όλες μου τις δυνάμεις. Παντού. Σε όλες τις συζητήσεις που είχα με φίλους, γνωστούς και αγνώστους. Στο διαδίκτυο. Στις τοπικές οργανώσεις. Τον στήριξα γνωρίζοντας ότι οι απόψεις μου σε πολλούς ακούγονταν γραφικές.
Δε με ενδιέφερε όμως! Αυτός που για κάποιους (πολλούς κατά καιρούς) ήταν ο "Γιωργάκης", για μένα ήταν το όραμα και η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο!
Για μένα τα πράγματα ήταν από την αρχή ξεκάθαρα (για όποιον αμφιβάλλει, του συστήνω να διαβάσει τις πρώτες αναρτήσεις μου σε αυτό το blog, πριν από 2 χρόνια και κάτι):
Ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν και είναι ότι σημαντικότερο έχει να παρουσιάσει η ελληνική πολιτική σήμερα!
Γι' αυτό και σήμερα αισθάνομαι διπλά δικαιωμένος! Και σαν Πασοκτζής και σαν σκεπτόμενος πολίτης!
Γιώργο δεν θα κλείσω με ευχολόγια για την κυβερνητική σου θητεία. Δεν με έχεις απογοητεύσει ΠΟΤΕ! Ξέρω ότι θα τα καταφέρεις και τώρα.
Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται!
Ο αγώνας πάντα συνεχίζεται!...
Το μεγάλο προσωπικό μου στοίχημα, καθώς και πολλών άλλων κερδίθηκε με τρόπο εκκωφαντικό!
Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι πρωθυπουργός της Ελλάδας!
Ήταν ένας θρίαμβος! Η Ν.Δ. σε ποσοστό χαμηλότερο του 1981. Το ΠΑΣΟΚ πρώτο με διαφορά 10,5% (όταν στην ιστορική στιγμή του '81 η διαφορά ήταν 12,2%)
Ήταν ένα λαϊκό ξέσπασμα, για την Ελλάδα που ονειρευόμαστε!
Ήταν μια τεράστια δικαίωση για τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος τα τελευταία χρόνια είχε δεχθεί πόλεμο από πολλούς εντός κι εκτός ΠΑΣΟΚ, από συμφέροντα που δεν έβλεπαν με καλό μάτι την ιδέα να γίνει πρωθυπουργός και να αλλάξει την Ελλάδα.
Ήταν μια τεράστια δικαίωση και για μένα προσωπικά που από τότε που άρχισα να ακούω τον τότε νέο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να μιλάει, απλά...μαγεύτηκα!
Αυτός ο άνθρωπος μιλούσε σαν να διάβαζε το μυαλό μου.
Ότι ονειρευόμουν για το μέλλον της πατρίδας ήταν και δικό του όραμα.
Γι' αυτό στις (πολύ) δύσκολες στιγμές τον στήριξα με όλες μου τις δυνάμεις. Παντού. Σε όλες τις συζητήσεις που είχα με φίλους, γνωστούς και αγνώστους. Στο διαδίκτυο. Στις τοπικές οργανώσεις. Τον στήριξα γνωρίζοντας ότι οι απόψεις μου σε πολλούς ακούγονταν γραφικές.
Δε με ενδιέφερε όμως! Αυτός που για κάποιους (πολλούς κατά καιρούς) ήταν ο "Γιωργάκης", για μένα ήταν το όραμα και η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο!
Για μένα τα πράγματα ήταν από την αρχή ξεκάθαρα (για όποιον αμφιβάλλει, του συστήνω να διαβάσει τις πρώτες αναρτήσεις μου σε αυτό το blog, πριν από 2 χρόνια και κάτι):
Ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν και είναι ότι σημαντικότερο έχει να παρουσιάσει η ελληνική πολιτική σήμερα!
Γι' αυτό και σήμερα αισθάνομαι διπλά δικαιωμένος! Και σαν Πασοκτζής και σαν σκεπτόμενος πολίτης!
Γιώργο δεν θα κλείσω με ευχολόγια για την κυβερνητική σου θητεία. Δεν με έχεις απογοητεύσει ΠΟΤΕ! Ξέρω ότι θα τα καταφέρεις και τώρα.
Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται!
Ο αγώνας πάντα συνεχίζεται!...





